De wanhopige moeder zit de hele nacht op het internet, terwijl haar baby in de gootsteen ligt. Wat er dan gebeurt…

Stephanie Smith, 36, heeft een kleine zoon Isaiah. Toen de kleine jongen geboren werd, kon ze niet gelukkiger zijn. Maar dan ziet ze iets vreemd op de huid van haar pasgeboren baby en het leven van de kleine jongen zal weldra in een nachtmerrie veranderen.

Een rode uitslag verspreid zich over de huid van Isaiah: hij is amper 3 maanden oud. Telkens als hij aan parfum of andere intense geuren wordt blootgesteld, wordt de uitslag erger. Het wordt zo erg dat de huid van Isaiah barst, begint te bloeden en af te pellen.

De dokters oordelen dat hij een erg geval van eczema had. Dus schrijven ze hem een ster topische balsem op basis van steroïden voor. Aanvankelijk nam de uitslag af, maar dan doet zich een nieuwe nachtmerrie voor.

Het hele lichaampje van Isaiah slaat rood uit en de uitslag wordt erger dan ooit tevoren. Het kleintje heeft meer zalf nodig om de wonden te helen. Maar het is hetzelfde verhaal als we je eerder vertelden.

De uitslag vermindert eerst, maar wordt dan plotseling nog heviger. De artsen kunnen de reactie niet geloven. Zijn haar begint uit te vallen en hij blijkt erg gevoelig.

“De artsen zeiden dat het maar eczema was” zegt zijn moeder Stephanie. “Vele dokters kwamen en gingen. We zagen een kinderarts die me zei dat ik mijn zoon aan het vergiftigen was met mijn moedermelk en dat ik onmiddellijk moest stoppen.”

Na 5 maanden wordt hij getroffen door een vreselijke uitbraak en zijn huid begint open te barsten. Hij wordt naar het ziekenhuis overgebracht en wordt intensief met steroïden behandeld. Zijn huid wordt een beetje beter, maar na 2 dagen kampt hij met een nieuwe uitbraak. De kleine jongen huilt intens.

Om Isaiah te helpen, vermijdt Stephanie dagelijkse zaken te vermijden om het risico op een infectie te verminderen. Ze wikkelt Isaiah in een verband en brengt laag na laag verzorgende balsem aan. Zelfs zijn handjes moeten ingebonden worden, zodat hij zich tijdens het slapen niet kan krabben.

Isaiah voelt zich alleen beter als hij in het water zit, en dat is waarom Stephanie uren naast hem doorbrengt terwijl hij in de gootsteen zit. Dit is de enige plek waar Isaiah niet huilt.

“Elke keer wanneer je huid in contact met iets komt, zou het openbreken en beginnen af te pellen. Ik kon zelfs mijn wang niet tegen hem aanhouden” vertelt Stephanie, die haar zoon zelfs niet kon knuffelen of in haar handen vasthouden zonder dat hij niet helemaal ingewikkeld was. “Hij leed altijd pijn en huilde voortdurend. Ik huilde ook altijd.”

“Het was alsof hij geen huid had” zei Stephanie. “Hij leed voortdurend pijn. Op een keer was het zo slecht dat ik dacht: als dit zijn leven wordt, neem hem dan naar het volgende.”

In een wanhoopspoging, omdat de artsen haar blijkbaar niet konden helpen, richtte ze zich tot het internet. Op een forum vindt ze een bericht over “Steroid Withdrawal” en ziet kinderen met hetzelfde probleem. Plotseling beseft ze wat het probleem van Isaiah is.

“Ze praatten over de bijwerkingen van steroïden en hoe het huidproblemen kan veroorzaken als je ze niet langer neemt.”

Stephanie beslist om de behandeling met steroïden te stoppen en haar eigen lotions en zalfjes te maken, die op een zo zacht mogelijke manier op de huid van Isaiah zouden inwerken.

Een combinatie van citroengras en zink werkte het beste. Al spoedig begon de huid van Isaiah plekken zonder ontsteking te vertonen.

Maar zelfs Isaiah zelf merkte op wat hem pijn deed: wanneer zijn huid begon te jeuken, zou hij naar zijn moeder lopen en haar de pijnlijke vlek aanwijzen.

Na 10 maanden van afkickverschijnselen van de steroïden werd zijn huid langzaam weer normaal. Hij is nu een compleet normale 1-jarige. “We consulteerden 35 artsen. Allemaal zeiden ze dat het eczema was. Ik wil hen de foto’s laten zien waarop je kunt zien dat de huid van Isaiah helemaal hersteld is.”

Het beste is nog: de jongen, die niemand mocht aanraken, is nu vreugdevol en kan rondlopen en buiten spelen. “We hebben het eerste jaar van zijn leven verloren. Hij kon hem niet kussen of vasthouden” zegt Stephanie bedroefd als ze de herinnering terug boven komen. “Maar nu kunnen we hem heel de tijd vastnemen. Hij is een echte knuffelaar!”

Stephanie vertelt, zoals alleen zij dat kan, wat er met haar zoon gebeurde. Ze deed dit omdat haar verhaal mogelijk andere moeders kan helpen van wie de kinderen met hetzelfde probleem kampen. Dat is waarom het belangrijk is om dit verhaal zoveel mogelijk te delen. Misschien kan het een ander kind of een andere wanhopige moeder helpen.